
"Ο Νικόλας Άσιμος ήταν μια ενοχλητική μύγα στη μύτη του κόσμου." "Κυνήγησα καθημερινά τη φευγάτη ψηλόλιγνη σκιά του από το Σεπτέμβριο του 1997 μέχρι τον Ιανουάριο του 2000. Το έκανα με πείσμα και - κόντρα στην αποδεδειγμένα ακατάστατη φύση μου - με στοιχειώδη μεθοδικότητα." "Αναζήτησα καταρχήν πραγματικά περιστατικά και ντοκουμέντα. Κι επειδή ερευνητική δημοσιογραφία δε σημαίνει αποκόμματα εφημερίδων, προσέτρεξα αμέσως στις πλέον πολύτιμες πηγές: τις αφηγήσεις των ζωντανών, τις προσωπικές μαρτυρίες." "΄Ετσι, έκανα πάνω από ογδόντα συνεντεύξεις και επαφές με ανθρώπους που τον γνώρισαν τόσο ώστε να δικαιούνται να μιλήσουν. Είναι οι αληθινοί συμπρωταγωνιστές σε τούτο το βιβλίο, οι πιο πολύτιμοι θεματοφύλακες του ζόρικου περάσματος του Άσιμου από τη ζωή, και αυτούς προπάντων ευχαριστώ, γιατί ταξίδεψα μαζί τους." "Μου ξεδίπλωσαν χαρτιά κιτρινισμένα, μου εμπιστεύτηκαν περισσότερες από διακόσιες πενήντα φωτογραφίες και γύρω στα εκατό έγγραφα, μου άφηναν μηνύματα αργά στον τηλεφωνητή αγωνιώντας για μια τόση δα διευκρίνιση, μου παρέδιδαν ο ένας μετά τον άλλο τις αρμαθιές των κλειδιών που άνοιγαν τις αποθήκες με τις μνήμες από τα πιο καλά τους χρόνια..." - Με αυτά τα λόγια προλογίζει ο Γιώργος Αλλαμανής την επερχόμενή Μας Βόλτα. Γιατί περί Βόλτας πρόκειται στα έγκατα μιας Ψυχής που στιγμάτισε όσο λίγοι το Είναι μας. Ακροβατώντας στον ιστό της αράχνης του χρόνου, όπου ο μύθος και η πραγματικότητα διαπλάθονται πια σε ενιαυτό, υφαίνοντας τη σιωπή, αυτοσαρκαζόμενοι τη λήθη... Ακολουθώντας ίχνη μισοσβησμένα, ξεχασμένους ψίθυρους από μνήμες αφημένες στο χρονοντούλαπο του ονείρου, με τίμημα ψυχής ( "κοιτώντας ένα προς ένα, μαζί με τη γυναίκα μου, τα ονόματα των νεκρών μέσα στο οστεοφυλάκιο του νεκροταφείου Κοζάνης" ), αμέτρητα ξενύχτια, ατέλειωτα ταξίδια, εδώ, εκεί, "αλλού"... "...Όπως, ας πούμε, τότε που επέστρεφα από την Κοζάνη στην Αθήνα και οδηγούσα μόνος ακούγοντας χύμα στο αυτοκίνητο αδέσποτες κασέτες που βρέθηκαν στο μαγαζάκι της Καλλιδρομίου 55. Ξαφνικά ένας μικρός κεραυνός με χτύπησε, μόλις κατάλαβα ότι είχα στα χέρια μου μερικά εντελώς ανέκδοτα τραγούδια του Άσιμου. Αν κάτι, έστω ελάχιστο, από εκείνη τη συγκίνηση πέρασε στο χαρτί, έχει καλώς." Τα περιεχόμενα του βιβλίου... - Συνοπτικά στις 303 σελίδες του έργου, ο Γ. Ι. Αλλαμανής, ακολουθεί πιστά το δρομολόγιο που χάραξε ο Νικόλας στις 20 Αυγούστου 1949 με τη γέννησή του, τα παιδικά και μαθητικά χρόνια στη γενέτειρά του Κοζάνη, τη μετέπειτα φοιτητική του πορεία στη Θεσσαλονική και τις πρώτες απόπειρες των μουσικο-θεατρικών και αντιστασιακών του βημάτων. - Η κάθοδος του Άσιμου στην Αθήνα τον Μάιο του 1973 και οι πρώτες εμφανίσεις σε μπουάτ, αρχικά στην Πλάκα και στη συνέχεια στα Εξάρχεια. Ο Μηχανισμός και η περιβόητη λογοκρισία, η Λίλιαν και η "Νιουνιού", η προφυλάκιση και η πολιτική του δράση, οι 4 πρώτες Παράνομες Κασέτες. - Συμβάντα ΚΡΟΚ, "Αναζητώντας Κροκανθρώπους", το κινηματογραφικό πέρασμα του Νικόλα σε ταινίες εποχής, ο πρώτος ψυχιατρικός εγκλεισμός, "Ο Ξαναπές" και τα ζόρικα χρόνια, η "Βόλτα", Παράνομες Κασέτες 5,6,7, τα πρώτα κρούσματα βίας και παραλογισμού, η τελευταία Παράνομη Κασέτα, "Χαιρετίσματα", ο δήθεν "βιασμός" της 7ης Ιουνίου 1987 και η επικείμενη δίκη που δεν έγινε ποτέ. Η κατρακύλα και η Αναχώρηση στις 17 Μαρτίου 1988. - Ενδεικτικά αναφέρω ότι στις σελίδες του βιβλίου φιλοξενούνται 102 φωτογραφίες, εκ των οποίων 76 του Νικόλα (οι περισσότερες άγνωστες). Επίσης, 129 έγγραφα, αφίσες, δημοσιεύματα, μεταξύ των οποίων τα τελευταία χειρόγραφα του Νικόλα που βρέθηκαν στο μαγαζάκι της Καλλιδρομίου 55. Επίσης, έγγραφα από την ανακριτική διαδιακασία και την άσκηση δίωξης από τον εισαγγελέα με την κατηγορία του "βιασμού". Ακόμη, 80 συνεντεύξεις με συνεργάτες και ατόμα από τον περίγυρό του, ταξινόμηση των 8 Παράνομων Κασετών και αποδελτίωση όλων των τραγουδιών (στο σύνολό τους 118), καθώς και την τεκμηρίωση του κληρονομικού καθορισμού των πνευματικών δικαιωμάτων του έργου του. Ακόμη, πλήρη δισκογραφία, κατάλογο ζωντανών εμφανίσεων και τα σπίτια όπου κατά καιρούς διέμενε στην Κοζάνη, την Θεσσαλονίκη και κατά την δεκαπεντάχρονή του Βόλτα στην Αθήνα. - Το συνολικό έργο (φωτογραφίες, έγγραφα, μαρτυρίες, κασέτες) που παρουσιάζεται στο βιβλίο του Γ. Ι. Αλλαμανή, επιδρά καταλυτικά όσον αφορά τις γενικές ασάφειες, τις προχειρότητες καθώς και τα μυθεύματα που κατά καιρούς στοιχειώνουν και αγιογραφούν τη μορφή και το έργο του Νικόλα. Μετά από δύο και πλέον χρόνια έρευνας, ο συγγραφέας, με νηφαλιότητα και σπάνιο ποιητικό ρεαλισμό, αποτυπώνει στο χαρτί μια πλήρη βιογραφία-εργογραφία, παρουσιάζοντας μέχρι και τις πιο απίθανες λεπτομέρειες από τα 39 χρόνια που κράτησε η αντιφατική Βόλτα του αυτόχειρα τραγουδοποιού. "Τον Νικόλα Άσιμο, μία φύση αυθεντικά δημιουργική, που αυτοπυρπολήθηκε, επιτρέψτε μου να πω προκαταβολικά ότι δε θέλησα καθόλου να τον αγιογραφήσω, αλλά και καθόλου να τον αδικήσω. Μοναδική μου φιλοδοξία ήταν να αποδοθούν ο βίος και η πολιτεία του ρεαλιστικά, να μη φαντάζει ούτε πιο "μικρός" ούτε πιο "μεγάλος". Γιατί, αν και υπήρξε δον-κιχοτικός, βιαστικός και περιπετειώδης, δε χωρεί για μένα καμιά αμφιβολία ότι συνομίλησε κάμποσες φορές με αυτό που λένε μεγάλη έμπνευση." |
| Υ.Γ.
Μία πρόταση απλή και καθαρή: να
βγουν το συντομότερο δυνατόν
στη δισκογραφία και οι οκτώ
κασέτες του Νικόλα Άσιμου. Με
τα τραγούδια τους όπως ακριβώς
τα ηχογράφησε ο ίδιος, φτωχικά
και περήφανα, χωρίς
επανεκτελέσεις, χωρίς άλλα
καπελώματα από "αγαπημένους
φίλους του", χωρίς άλλες
αναρχοαριστερίστικες εμμονές
περί "εκμετάλλευσης του
έργου του από τα κοράκια" κλπ.
Κανείς δεν έχει το δικαίωμα να
κρατάει αυτά τα τραγούδια σε
κατάσταση "ζόμπι". Ας τους
δωθεί, επιτέλους, η ευκαιρία να
δώσουν μόνα τους τη μάχη με το
κοινό και το χρόνο. Αν αξίζουν,
θα την κερδίσουν. Γιώργος Ι. Αλλαμανής |